Je bent hier:

Dichteres met eigen ideeën

Elizabeth Barrett Browning

Door: Elise Prins-Kleuskens

Toen ik mijn blog over Edith Cooper & Katharine Bradley vorige maand schreef, ontdekte ik de naam Elizabeth Barrett Browning. Het was een naam die ik wel ooit eerder had gehoord, maar ik wist eigenlijk niet wie ze was. Zo leer ik dus ook elke maand weer wat! Ik zocht haar biografie op en ontdekte dat ook Elizabeth een hele interessante vrouw is geweest. Ze schreef niet onder een pseudoniem, maar gewoon lekker als zichzelf. Ook interessant toch?

Het gezinsleven

Elizabeth werd geboren als Elizabeth Moulton-Barrett in 1806 in Engeland. Ze was de oudste van twaalf kinderen, acht jongetjes en vier meisjes. Toen Elizabeth 8 jaar oud was, overleed een van haar zusjes op driejarige leeftijd. De rest van de kinderen groeiden allemaal netjes op. Uitzonderlijk eigenlijk, gezien de tijd!

De familie van Elizabeth had wortels in Jamaica, waar een van haar voorvaderen, Edward Barrett, een enorme plantage bezat (en dus de nodige slaven). Ook familie van moeders kant, de Clarkes, bezaten land en fabrieken in Jamaica. Ondanks dat beide ouders dus eigenlijk druk in de weer waren met hun bezittingen in het verre Jamaica, besloten ze hun kinderen in Engeland op te laten groeien.

Het was een hecht gezin. Het hele gezin organiseerde theatervoorstellingen in huis, waarbij ook andere gezinnen uit de buurt meededen. Een grote gezellige bedoeling dus. Elizabeth was de enige van de kinderen die wel eens de behoefte voelde om zich terug te trekken. Liefst met een boek.

Het huis waar Elizabeth sinds haar derde levensjaar woonde werd door haar vader helemaal verbouwd met Turkse tintjes. Ze leefden dus in een setting uit een soort Duizend-en-een-nacht verhaal. Dit huis zou de inspiratie gaan vormen voor haar meest prestigieuze werk, Aurora Leigh (1856). In dit epos vertelt het personage Aurora over haar leven als een vrouwelijk auteur, terwijl ze een balans zoekt tussen haar werk, de liefde en het gezin. Het boek is gebaseerd op Elizabeths eigen leven. En misschien herinner je je uit mijn vorige blog dat Katharine Bradley in eerste instantie in haar eentje schreef onder het pseudoniem Arran Leigh, gebaseerd op Aurora Leigh. Toen Edith zich bij haar voegde veranderden ze de naam naar Isla Leigh, maar de verbondenheid met Elizabeth bleef.

Uiteindelijk moest het gezin in 1831 het huis verlaten, onder andere doordat de slavernij werd afgeschaft en haar vader grote verliezen leed. Even dacht het gezin gedwongen te worden naar Jamaica te verhuizen, maar dat bleek gelukkig niet nodig. Uiteindelijk streek het gezin neer in Londen.

Een vrouw met ideeën

Elizabeth was een intelligent kind. Ze werd samen met haar oudste broer aan huis onderwezen. Ze las al op jonge leeftijd vertalingen van Homerus, leerde zelf Grieks en schreef uiteindelijk op haar elfde al haar eerste Homerische epos: The Battle of Marathon, een hervertelling van de Slag bij Marathon tijdens de Eerste Perzische Oorlog rond 490 voor Christus. In 1820 publiceerde haar vader dit werk, maar hield het wel binnen de familie. Ook haar moeder verzamelde de gedichten van haar dochter in een bundel. Ze moedigden hun dochter dus aan. Ook dat lijkt iets unieks in die tijd!

Nog voor Elizabeth volwassen was las ze Mary Wollstonecrafts bekendste feministische werk A Vindication of the Rights of Woman (Pleidooi voor de rechten van de vrouw). Ze werd een gepassioneerd aanhanger van Wollstonecrafts ideeën. Meer en meer begon ze haar eigen ideeën te uiten. In het gedicht The Cry of the Children (1842) veroordeelde ze kinderarbeid. Ook was ze erg gekant tegen slavernij, zoals blijkt uit haar gedichten The Runaway Slave at Pilgrim’s Point en A Curse for a Nation. Hiermee komt ze vrijwel lijnrecht tegenover haar vader te staan, die met de afschaffing van de slavernij zijn plantage in Jamaica kapot ziet gaan. Wanneer ze deze gedichten precies schreef is helaas onbekend.

De liefde

Haar succes bracht haar onder de aandacht van Robert Browning, die zelf ook dichter was. Ze begonnen elkaar te schrijven en toen ze elkaar een jaar later ontmoeten ontstond een relatie die hun beider werken zou beïnvloeden. In eerste instantie hielden de twee hun relatie geheim, omdat ze bang waren dat Elizabeths vader niet akkoord zou gaan. Ze trouwden dan ook in het geheim, vertrokken naar Parijs voor hun huwelijksreis en gingen zelfs in Italië wonen, waar ze min of meer continu verbleven tot aan Elizabeths dood. Vader ging inderdaad niet akkoord en onterfde Elizabeth. Samen met Robert kreeg Elizabeth één zoon, Robert Wiedeman Barrett Browning, bijnaam Pen, die tussen vier miskramen door geboren werd.

De Brownings werden een gerespecteerd stel en verkeerde al gauw in kringen van andere schrijvers, kustenaars en bekenden. Daaronder was ook George Sand. Weet je het nog? Aurore Dupin? Wat een kleine wereld is het eigenlijk toch!

In 1861 overleed Elizabeth in Florence, waar zij ook begraven ligt. Tijdens haar leven had ze de nodige medische problemen gehad met haar longen en leed ze aan zware hoofdpijn en pijn aan de ruggengraat, waarvoor ze vrijwel haar hele leven lang zware pijnstillers kreeg. Wat precies het probleem was is nooit aan het licht gekomen. Ze stierf in elk geval in de armen van haar echtgenoot, de liefde van haar leven.

 

Elise Prins-Kleuskens voor Feelgoodboeken.nl