Wie er woont, weet het soms niet en wie ernaartoe verhuist, weet het al helemaal niet!
Waarom gebruiken Apeldoorners geen straatnamen, maar verwijzen ze naar vroegere gebouwen?

Vijf jaar lang schreef Nanda Roep columns over haar bestaan als import-Apeldoorner. De beste 116 columns zijn nu voor je gebundeld.

Lees over de Hoofdstraat, het Paleispark, en de Kruizemuntstraat. Het gaat over het Orderbos, het Uddelermeer en natuurlijk ook over loslopend wild. De relatie met het koningshuis en Sportstad Apeldoorn…
Er zijn wandelingen en fietstochten. Noaber, De Tweede Wereldoorlog, Röntgen en nog veel meer.

Alles met dezelfde vraag in het achterhoofd: wie zíj́n die Apeldoorners toch…?

Cadeauboek! Leuk voor een feestdag, verjaardag, voor in een wachtkamer of zelfs als grappig boek op het toilet!

Reactie:

“Je leest het ontzettend snel weg. Goed geschreven en met humor. Erg leuk!” – Sander, via mail

“Eigenlijk vind ik dat de burgemeester, dit boek aan iedere nieuwe importer van Apeldoorn cadeau moet doen!” – Annemarie Peters op Facebook

Het leuke van cabaret is dat je heel veel zelf moet doen. Maar dat is nou net ook het lastige. Het is dan ook niet gek dat je als beginnende cabaretier met honderden vragen rondloopt: ‘Hoe bouw ik een show op?’, ‘Wat is dynamiek?’, ‘Wat kan ik verwachten van een technicus?’, ‘Is het normaal dat ik zo vaak misluk op het podium?’, ‘Hoe maak ik afspraken met theaters?’, ‘Hoe zorg ik ervoor dat ik de moed niet verlies, zelfs als het even tegenzit?’

Silvester Zwaneveld: “Zelf liep ik 35 jaar geleden ook met deze vragen rond. Oh, wat had ik zo’n boek destijds graag gehad! Een boek dat mij houvast kon bieden, vol ervaringsverhalen, praktische tips en inspiratie. Nu is het er. Doe er je voordeel mee.”

Bestel ook de mok
Bestel ook het T-shirt

Silvester Zwaneveld (1969) had twaalf jaar lang een Nederlandse cabaret-hit met het duo ‘Arie en Silvester’. Daarvoor en ook daarna speelde hij zeker tien jaar soloprogramma’s in het hele land – en nog steeds. Hij maakte wetenschappelijk cabaret, visueel cabaret, stand up comedy en slapstick cabaret. Als iemand weet hoe het moet, is hij het. Tegenwoordig is hij bovendien regisseur van enkele cabarettalenten.

‘Zo maak je een cabaretprogramma’ is een handige handleiding voor alles wat er bij het maken van een avondvullend cabaretprogramma komt kijken.

Bij dit boek is een podcast gemaakt waarin Silvester zijn collega’s interviewt over hun specifieke maakproces. Getiteld (hoe kan het ook anders): Zo maak je cabaretprogramma. Binnenkort komt het eerste deel online. Volg de podcastserie hier!

Lezersreacties:

Als artiest heb ik 3 albums uitgebracht en voornamelijk in de popzalen en festivals gespeeld, maar nu sta ik voor het eerst in het theater met mijn solo voorsteling ‘Niets Te Melden’. Voordat ik hiermee aan de slag ging heb ik je boek gelezen ‘Zo Maak Je Een Cabaretprogramma’. Hoewel ik geen écht cabaretprogramma heb gemaakt heb ik er wel veel van geleerd! – Lucas Hamming, singersongwriter, acteur

“Erg leuk om te lezen. Ook al wil ik helemaal geen cabaretier worden, vond ik het toch leuk.” – Frits Spits, NPO Radio1, De Taalstaat.

“Ik heb notabene een docentenopleiding theater gedaan en ben nu een aantal jaren aan het werk in de theaterwereld, maar elke keer dat ik aan een maakproces begon had ik het gevoel dat ik geen idee had waar ik aan begon. Ook op de opleiding vond ik de docenten soms zo ongrijpbaar op dit onderwerp. Terwijl ik bij jou alles zo gestructureerd op een rijtje zag staan, viel het kwartje.” – Nanette, via contactformulier.

“In je boek staan nog veel meer goede tips en helder beschreven zaken over het maken van een voorstelling. Dankzij je boek heb ik in mijn voorstelling echt kunnen verbeteren.” – Edwin, via mail.

“Maar mijn wens is nog nooit zo helder geweest: ik wil kleinkunst maken. Dank je wel voor je boek die dat vuur alleen nog meer aanwakkert.” – Madelon, via contactformulier.

Feelgood roman over het huwelijk en alleenstaand moederschap. Lange relaties en hoe daarmee om te gaan. Moederschap, familie en een buurtgemeenschap.

Biografie

Nanda Roep publiceerde meerdere romans met vrouwen in de hoofdrol. Zij krijgt waardering voor haar werk als literair ondernemer, toch moet zij daarvoor in haar persoonlijke leven ook veel bergen beklimmen.

Drie vrouwen, één ongeluk

Manja is vroeg weduwe geworden en keert terug naar haar roots met haar jonge zoon.

Ilya’s huwelijk blijkt niet te zijn wat ze dacht en die schok komt ze nauwelijks te boven…

Ineke wil het liefste van alles de relatie met haar zoon en kleindochter herstellen.

Op het eerste oog delen de vrouwen niets met elkaar, en toch delen ze álles.

‘De schrijfstijl van Nanda Roep is prettig en vlot leesbaar, alsof je met een vriendin op de bank zit te kletsen’ – Boekenbijlage.nl

Over ‘Leugens in de lente’:

‘Heerlijk boek. Spannend en romantisch tegelijk!’

– Marieke ‘t Hart (hoofdredactrice Telegraaf VROUW)

‘Desperate Housewives van eigen bodem. Niets is wat het lijkt”

– Chantal van Gastel (auteur van o.m. Zwaar verliefd)

Boekengroep over ‘Leugens in de lente’:

‘Totaal bevredigd door het eind’ – Astrid

‘Je bedenkt steeds iets, maar het gaat iedere keer tóch anders’ – Karin

‘Ik had dit plot niet zien aankomen’ – Esther

‘Een gezellig boek. Cosy. Ook spannend’ – Marjolein

‘Ik ben benieuwd of het moord was, en hoe alle lijnen bijeenkomen’ – Margien

‘Het leest lekker weg, pageturner’ – Hanneke

‘Heerlijke roman, leest lekker door’ – Marij

‘Lekker vlot boek, heerlijk voor een regenachtige dag op de bank’ – Karin

In dit boek krijg je antwoord van de enigen die het kunnen weten: de grappenmakers zelf! De cabaretiers. Zij geven hun mening, hun visie en hun idee over wat grappig is en hoe je dat kan worden.

Cabaretier en initiatiefnemer Silvester Zwaneveld geeft samen met zijn collega’s antwoord op de vraag: Hoe word ik grappig?

Met o.a. Guido Weijers, Veldhuis en Kemper, Eric van Sauers, Jan Jaap van der Wal, Joep van Deudekom, Howard Komproe, Pim Muda (Ashton Brothers), Ronald Goedemondt, Sara Kroos, Eric Koller en Hans Sibbel.

‘Hoe word ik grappig’ is een leuk cadeauboek voor iedereen die graag de grappigste is; op een podium, in de kroeg of gewoon thuis. Dit is hoe je het doet!

In het leven van de jonge brandweerman Pluk gaat alles gemakkelijk. Vrouwen, seks, triootjes, alles lukt en als brandweerman heeft hij alle tijd. Maar wanneer een jonge vrouw, Sanne, eens niet onder de indruk van hem is, weet Pluk niet wat hem overkomt. Hij is de held, hij krijgt toch elke vrouw in zijn bed? Als hij vanaf hier de ene na de andere verkeerde beslissing maakt, komt hem dat duur te staan. Pluk van de Slettenflat is het ultieme mannenboek. Grappig, sexy en spannend.

Laat je meeslepen in het hilarische verhaal van Pluk van de Slettenflat. De uiterst grappige debuutroman van cabaretier Silvester Zwaneveld.

“Een vermakelijk verhaal” – Boekenbijlage.nl
“Zo, dat einde had ik zeker niet verwacht!” – Conniesboekkies
“Ik was er even stil van… Met zo’n plot zijn deze sterren met recht verdiend!” – Passievoorboeken.nl

“Toen hij op tv hoorde zeggen dat Jeroen Pauw met zijn tweehonderd vrouwen aanzien onder de mannelijke bevolking genoot, dacht Pluk maar één ding: amateur”

‘Mijn autistische kind & ik’ vormt een bron van herkenning voor liefdevolle en soms radeloze ouders. Dit boek biedt een houvast voor de toekomst, en inzicht in de wirwar van organisaties en instanties. Het is zowel een steun als een troost van herkenning.

Het opvoeden van een kind met autisme vraagt veel van ouders. Uit een groot Australisch onderzoek blijkt dat ouders van een kind met autisme significant vaker last hebben van angst en depressie*. Zij krijgen bovendien opmerkingen van mensen om zich heen. Mensen zonder ervaring met autisme hebben vaak geen idee hoe het is om een kind met autisme op te voeden.

Voor ‘Mijn autistische kind & ik’ interviewde schrijfster en GGZ-medewerker Liselotte Dros ouders die tot hun verrassing autistische kinderen blijken te hebben. Het zijn openhartige, soms schrijnende verhalen over moeilijkheden met dochter of zoon. Er volgt geworstel met school, met eigen gevoelens… Het kan je flink van je stuk brengen en het heeft gevolgen voor alle aspecten van het sociale leven.

Interviewer Liselotte Dros is medewerker bij POH-GGZ in een Gezondheidscentrum. Daarnaast is zij schrijfster voor onder meer de lokale krant en Clavis Uitgeverij. In haar directe familie komt ook autisme voor, maar sinds deze interviewserie begrijpt zij pas echt welke uitdagingen zij moeten beslechten.

Uit het voorwoord van Liselotte Dros:

Toen ik begon aan dit boek vanuit mijn passie voor hulpverlening en schrijven, had ik één doel voor ogen: een hulpmiddel creëren dat herkenning, begrip en ondersteuning biedt aan ouders van kinderen met autisme. Her- en erkenning is zó belangrijk; het besef dat je niet alleen bent, kan enorm helpen. Wat begon als een idee groeide uit tot een reis vol ontroerende, confronterende en leerzame momenten.

De titel van dit boek, ‘Mijn autistische kind en ik’, kan vragen oproepen. Moest dat niet ‘Mijn kind met autisme en ik’ zijn? In eerste instantie dacht ik, vanuit mijn professionele achtergrond, dat een kind geen autisme is, maar het heeft. Maar tijdens het schrijfproces kreeg ik andere inzichten.

Zo vertelde een moeder mij dat zij en haar dochter autisme niet los van elkaar konden zien: “Het is wie zij is,” zei ze. “Ik zou ook niet zeggen dat ik vrouwelijkheid heb, of dat ik heb moeder. Het is geen accessoire die je achterlaat. Het is altijd aanwezig, het kleurt alles.” Een andere moeder zei dat ze, zelfs als er een pil bestond die autisme zou ‘genezen’, die nooit aan haar kind zou geven. Haar kind zou dat zelf ook niet willen. Deze verhalen hebben me laten zien dat autisme veel meer is dan een label; het is een onderdeel van identiteit.

Wat mij tijdens het schrijven diep raakte, was hoe heftig het leven achter de voordeur soms kan zijn in gezinnen waar autisme een rol speelt. Ouders vertelden over beperkingen in hun sociale leven: hoe ze soms letterlijk de deur niet uit kunnen. Ze deelden ook hun frustratie over het onbegrip van mensen in hun omgeving. Onbegrip van vrienden, familie en zelfs hulpverleners.

Tegelijkertijd vond ik het bijzonder om te zien hoe veerkrachtig deze gezinnen zijn. De ouders en hun verhalen zijn niet geselecteerd, het was geen zoektocht naar ‘drama’, maar simpelweg werd de realiteit weerspiegeld zoals die werd gedeeld.

Illustraties zijn verzorgd door Silly Productions.

Lees ook deze blog over ‘Mijn autistische kind & ik’.

Wat is er toch mis met die kinderen? Ze zijn huilerig, nukkig, boos – soms ronduit agressief. In andere gevallen zijn ze juist lui, teruggetrokken of gedragen ze zich afhankelijk. Ouders zitten vaak met de handen in het haar en weten zich geen raad. Totdat ze het eindelijk ontdekken: mijn kind is hoogbegaafd.
En dan?
Dan gaat de zoektocht verder, met vallen en opstaan.

Voor dit boek interviewde schrijfster Suzanne Buis, zelf hoogbegaafd, tien ouders van meer- en hoogbegaafde kinderen. Hoe hebben zij het ontdekt en wat hebben zij na de diagnose ondernomen?
De interviews zijn aangevuld met tips van 42 deskundigen.

‘Mijn hoogbegaafde kind & ik’ vormt een bron van herkenning voor liefdevolle en soms radeloze ouders. Dit boek biedt een houvast voor de toekomst, en inzicht in de wirwar van organisaties en instanties. Het is zowel een steun als een troost van herkenning.

Uit het voorwoord van ‘Mijn hoogbegaafde kind & ik’, door Suzanne Buis:

Voor ‘Mijn hoogbegaafde kind & ik’ interviewde Suzanne Buis ouders die tot hun verbazing hoogbegaafde kinderen blijken te hebben. Het zijn openhartige, soms schrijnende verhalen over moeilijkheden met dochter of zoon. Er is geworstel met school, met eigen gevoelens. Het kan je flink van je stuk brengen, deze confrontatie met een kant van je kind die altijd onzichtbaar (of genegeerd) is geweest. Ook voor hoogbegaafde ouders kan het als een verrassing komen. Ja, hij kon als peuter al schrijven, maar ja, dat kon jij vroeger zelf ook. En ja, hij speelt goed viool. Leuk toch.

Misschien heeft je kind helemaal geen specifiek, opvallend talent en stelt hij alleen lastige vragen, zit als een zombie te gamen, kan er geen lachje meer van af, gaat hij overal tegenin en wil hij niet meer naar school. Hoezo slim?

Interviewer Suzanne Buis is zelf hoogbegaafd en Mensa-lid. Zij was de eerste auteur die met het concept ‘Ten Pages’ een boek uitbracht. Bovendien schrijft ze sinds 2001 de boeken van Floortje Bellefleur, en is ze bekend van de Lizzy-serie.

Redactrice Marije van der Haar – Peters heeft jarenlange ervaring voor bladen als Tina en Groter Groeien, en zorgde voor de medewerking van alle bekende en minder bekende deskundigen aan dit boek.

Na een leven vol liefdevolle zorg vindt een vrouw zich terug. In haar eigen beleving is dit van haar overgebleven: dik, druk en dronken… Wat volgt is een zoektocht naar rust, zichzelf en haar man…

Hoofdpersoon Janine was in haar leven druk met eerst de sportcarrière van haar broer, toen de loopbaan van haar partner (architect) en daarna de zorg voor haar kinderen. Als veertiger vindt ze zichzelf terug: dik, druk en dronken. Nu gooit ze het roer om. Met alle gevolgen van dien.

Nanda Roep: Is sinds 20 jaar een geliefd auteur. Nanda Roep schrijft herkenbaar vlot, met mooie inzichten en diepgang.

“Gisteren werd ik op mijn dertigste moeder, vandaag sluit ik op mijn tweeënveertigste mijn man en zijn medewerkers buiten. Voor bitch uitgemaakt om even alleen in huis te kunnen zijn.”
(fragment uit: Dik, Druk en Dronken)

Dik, druk en dronken, een roman over de loop van het leven, de liefde, en het (toch) nemen van verantwoordelijkheden.

Rond hun 30^e krijgen veel vrouwen een vaste relatie en kinderen. Voeg hier een druk sociaal leven en talrijke verplichtingen aan toe en voor je het weet, zit je rond je 40^e gevangen in een veeleisend, overvol leven waarin geen plaats meer is voor jezelf. In Dik, Druk en Dronken wil hoofdpersoon Janine niets liever dan hieraan ontsnappen. Hoe gaat haar dat lukken?

Nathalie Scheffer – Boekhandel Noord:

(2 keer genomineerd Boekverkoper van het jaar)

“Wat een heerlijk boek en wat een heerlijk einde!!!! Ik heb ervan genoten vanaf de eerste zin.”

Stijn van der Loo – Querido-auteur, componist, filmmaker:

“Prachtboek. Licht maar met diepgang. Geestig, verontrustend, ontroerend. Natuurlijk gaan er in een man ook dingen om, gevoelens en zo. Maar wat er in de vrouw rondtolt aan gedachten, overwegingen, strategieën… Daar hebben wij geen idee van. Tot nu. Elke man moet dit lezen.”

Wendy Wenning – Boekenbijlage.nl:

“Een heerlijk vrouwenboek waar Nanda op humoristische wijze, maar met een serieuze ondertoon, laat zien waar het eigenlijk allemaal om draait in het leven. Maar mannen, wees op je hoede als je vrouw of vriendin dit boek in handen heeft!”

Nienke – lezer:

Stan voetbalt niet mee met de rest van de klas, omdat hij in een rolstoel zit. Hij schaamt zich. Maar op vakantie in Italië verandert dat. Door de scheve toren van Pisa begrijpt Stan voor het eerst dat het ook heel bijzonder kan zijn om anders te zijn. Vanaf dat moment is hij trots op zichzelf!

‘De fantastische scheve toren van Pisa’ is ontroerend, confronterend en juist heel positief! Het eerste kinderboek van Marc de Hond is een bijzonder persoonlijk onderwerp, aangezien Marc zelf pas na vele jaren zijn handicap leerde accepteren.

Marc de Hond (1977-2020) was schrijver, presentator en theatermaker.
Juliette de Wit illustreerde al zo’n vierhonderd boeken, waarvan de kinderreeks ‘Spekkie en Sproet’ het meest bekend is.

Marc de Hond schreef het prentenboek ‘De fantastische scheve Toren van Pisa’.