Je bent hier:

Violet Paget, à la garçonne

Elizabeth Barrett Browning

Door: Elise Prins-Kleuskens

Op 14 oktober 1856 werd Violet Paget geboren. Ze kwam ter wereld in Frankrijk, waar haar ouders vanuit Engeland naar toe waren geëmigreerd. Heuse expats dus! Ondanks dat Violet voornamelijk schreef voor een Engelstalig publiek, woonde ze het merendeel van haar leven op het continent, en dan met name in Italië. In Florence raakte ze bevriend met schilder Telemaco Signorini (1835-1901). Daarnaast leerde ze de geleerde Mario Praz (1896-1982) kende, die ze een liefde voor de Engelse literatuur bijbracht. Je kunt dus wel zeggen dat Violet zich in invloedrijke kringen bevond.

Feminisme

Violet was een actief feministe. Zo kleedde zich in de stijl van een flapper of à la garçonne. Denk aan een korte bob en vormloze jurken, waardoor de dames een jongensachtig, doch vrouwelijk, uiterlijk kregen. Daarnaast kenmerkte de stijl zich ook door bepaald gedrag. Er wordt wel gezegd dat de dames aardig konden roken en drinken, dat ze auto reden en misschien wat te gemakkelijk omgingen met seksualiteit. De meningen blijken verdeeld of dat Violet lesbisch was of niet. Er wordt gespeculeerd dat zij een relatie zou hebben gehad met dichteres Mary Robinson (1857-1944), auteur op het gebied van psychologie Clementine Anstruther-Thomson (1857-1921) en dichteres en schrijfster Amy Levy (1861-1889). Ach, wat maakt het eigenlijk ook uit?

Muziek en boeken

Naast schrijven bespeelde ze ook een muziekinstrument, het klavecimbel. Wellicht inspireerde de muziek juist wel tot het schrijven. Haar eerst grote werk gaat dan ook over onder andere muziek: Studies of the Eighteenth Century in Italy (1880). Ze werd in haar tijd ook wel gezien als expert op het gebied van de Italiaanse Renaissance.

De fictie die ze schreef had vaak een bovennatuurlijk karakter. Denk aan thema’s als bezetenheid en spokende geesten. Haar beroemdste verhalen werden verzameld in Hauntings (1890).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog zette ze zich daarnaast ook in als pacifiste. Ze werd lid van de Union of Democratic Control, een antimilitaristische beweging. Daarnaast schreef ze het werk Satan the Waster, waarin ze voor haar publiek net te verging en verbannen werd naar de vergetelheid. Pas in de jaren 90 van de vorige eeuw werd haar werk herontdekt vanuit de feministische hoek.

Alles bij elkaar schreef Violet zo’n 50 werken, waarvan er drie pas decennia na haar dood in 1935 werden gepubliceerd. Nu hoor ik je denken. Waarom zit Violet in jouw reeks? Ze leek wel haar mannetje te staan. En ik denk dat dat ook wel klopt. Echter schreef ze wel onder een mannelijk pseudoniem: Vernon Lee.

Waar kwam Violets pseudoniem vandaan?

Violet had een oudere halfbroer genaamd Eugene Jacob Lee-Hamilton (1845-1907). Hij was een zoon uit het eerdere huwelijk van Violets moeder. Blijkbaar zat het schrijven in het bloed, want Eugene was een Victoriaans dichter. Violets pseudoniem, Vernon Lee, was afkomstig van de achternaam van haar broer.

Waarom Violet een pseudoniem aannam? Eigenlijk is dat niet bekend. Vermoedelijk heeft het weinig te maken met dat ze meer kans op succes had met een mannelijke pseudoniem. In het geval van Violet heeft het vermoedelijk veel meer te maken met dat zij zich meer mannelijk voelde. Soms wordt ze ook wel als transgender omschreven. Misschien kunnen we de naam Vernon Lee daarom veel beter zien als een soort alterego, of als een nieuwe naam waarin Violet zich beter thuis voelde.

 

Elise Prins-Kleuskens voor Feelgoodboeken.nl